Skip to content

surprise

April 2, 2008
 
çok düşündüm inan ki bunu bulmak için ama buldum sonunda..
sokağa bi başına bırakılan çocuklar gibi hissediyorum..
hiçbiyere gidemiyorum!  zaten hiçbiyeri bilmiyorum.. evim var biliyorum ama nasıl giderim o eve bilmiyorum.. merakımı yenip sağa sola da gitmiyorum.. tanımadığım biri şeker istermisin derse kaçmam lazım biliyorum.. öyle oturduğum yerde oturuyorum..
 
ağlayamıyorum da.. kimse "ne oldu?" diye sorsun istemiyorum..
hiçbişey olmamış gibi duruyorum öyle…
 
şöyle kaçıp gitsem bi.. kaçmak istiyorum ama sonra kaçamıyorum da.. onu da istemiyorum yani..
 
anlayamıyorum ama
yani neye inanıyım anlamıyorum..
kendimi hayal kırıklığına uğratabilmeyi bile becerebiliyorum artık.. hiçkimseye ihtiyacım kalmadı hayal kırıklığına uğramak için..
sonra şöyle salya sümük ağlamak istiyorum..
ama yok o da yok..
 
kendi içime ağlarım ben de o zaman.. görmezler..
 
çok yoruldum..
 
Advertisements

From → Uncategorized

Leave a Comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: